#InspireMe: Алесь Сьнег: Кожны верш – мая эмоцыя

Алесь Сьнег - молодий поет з Білорусі, якого я почула кілька років тому практично випадково на читаннях у Львові. З того часу кожна його поезія стала чимось дуже рідним. Ви можете не розуміти білоруську мову (хоч це і не складно), але ви не можете не розуміти вірші.


Ким ти хотів бути у дитинстві і чому опинився на факультеті економіки і права?

У дзяцінстве я хацеў стаць спачатку паліцэйскім, як многія хлопчыкі, затым футбалістам, вядучым на радыё, а калі час падышоў паступаць, то выбар стаў абмежаваным. У 10-11 класах мне стала цікава як дзейнічае механізм дзяржавы, палітыка і грамадская дзейнасць, таму я абраў сферу “права”.

Пам’ятаєш, коли почав писати вірші?

У дзяцінстве ў мяне быў “школьны” музычны гурт, граў на гітары, але як многія маладыя гурты, мы не змаглі ўтрымацца ў адным калектыве і разваліліся. Далей стараўся сам прыдумваць песні, з часам гітара адышла ў бок, і засталіся тэксты, якія перайшлі ў вершы.

Розкажи про свою роботу. Чим займається «Арт Сядзіба»? Посада арт-менеджера натякає, що тобі більше подобається організовувати творчі заходи, аніж бути їхнім головним героєм?

Займаюся SMM і арганізацыяй культурных івэнтаў. Часцей за ўсё апошнім часам граю ролю арганізатара, але не адмаўляюся ад выступаў з вершамі.

Яка музика тобі найближча?

Люблю цяжкую музыку, тыпу постхардкор, а таксама лайтовую акустычную музыку, і крыху рэп з жывымі інструментамі. Вельмі люблю ўкраінскую музыку J

Якби про твоє життя знімали фільм, то як би він називався і у якому жанрі би був? Який режисер міг би справитися з таким кіно, а який відомий актор підходив би на головну роль?

Фільм быў бы збольшага камедыйным, думаю галоўную роль адыграў бы Адам Сэндлер, і ён быў бы рэжысёрам. Вядома як у любой камедыі і фільмы былі б і сур’ёзныя моманты, і слёзы, эмоцыі. Таму Адам бы справіўся. 


Маєш улюбленого поета? Які книги тобі подобаються найбільше?

Люблю сучасную літаратуру. Імя паэта называць не буду, бо гэта будзе не адзін і некаторых магу забыць. Таму застанецца адказ без імёнаў. З пісменнікаў адзначу беларуса Васіля Быкава. Люблю яго творы з дзяцінства. Большасць  яго твораў пра вайну і пэўна выхаванне паўплывала, што мне падабаецца такая літаратура.

Що тебе надихає?

Людзі і падзеі. Часцей людзі.

Як ти пишеш вірші? Це щось спонтанне, чи, можливо, супроводжується для тебе певними ритуалами і звичками?

Нечакана для самога сябе, часцей за ўсё на адной хвалі, рэдка дапісваю адзін верш.

Коли чекати на твою книгу? І як ти бачиш своє майбутнє у літературі?

Самае цікавае пытанне. Яна ўжо прайшла стадыю вычыкі філолагам. Доўга да гэтага ішоў. Спадзяюся хутка ўсё адбудзецца. Будучыню сваю бачу ў выступах, але пасля паўзы. Калі мне сноўнілася 25 я выступіў з “апошнім” выступам. Але апошні ён быў у тым перыядзе 18-25. Цяпер трэба ўсё абдумаць і пачацб з нуля, з новым матэрыялам, бо не выступаць я не магу. Я не лічу сябе паэтам, які можа заняць адно месца ў беларускімі літаратарамі як Хадановіч, Рыжкоў, Жыбуль. Ніколі такога не будзе. Я проста, выступаючы, дзялюся сваімі эмоцыямі. Кожны верш – мая эмоцыя.

І останнє питання від Божевільного Капелюшника: Що спільного у ворона та письмового стола?

Думаю, што крумкач (“ворон”) можа ўзяць ліст з пісмовага стала і данесці адрасату, як гэта рабілі калісці галубы. 

Share:

2 коментарі

  1. Мальовнича мандрівка по питаннях, відповідях та віршах.
    Особлива сподобався вислів: "Кожний вірш - моя емоція".

    ВідповістиВидалити
    Відповіді
    1. ) думаю, що Капелюшник теж би був в захваті від відповіді на його питання)

      Видалити